من بچه کشتارگاهم

من وقتی که شعر می گویم  هیچ خلاف دیگری مرتکب نمی شوم

اگر دیر بروز کرد م شاید در  زندانی بوده باشم

از همه دوستانی که مرا به شعر می اوردند سپاسگزارم و به خاطر تاخیرم عذرخواهی میکنم

زیر پتوی دو نفره زل زدن به سقف

کپسول ِ o / ٢ جسد زیر یک سرُم

کی می روی دوباره بِ/خوابم که روی تخت

کی می شوی تو از جلو چشمم همیشه گم

  .

  .

  .

-((روز دوشنبه /دی ، جلوی دادگستری))

هی هق هق و... [اُهُم] [اُهُم]... و هق هق و... [اُهُم]

حالم بهم می خورد از خطبه های عقد

از زوجکَ و زوجکما ها و زوجکُم

از با/طلاق رفتن در گاو خونی ات

از تلخی رسیدن ِ شوری اب قُم

از قطب های مثبت و افکار منفی ات

از خستگی گردش من دور یک اتُم

از قرص های L.D و سردرد نیمه شب

از پخش چای و قهوه تلخت به رادیوم

هی رایت سی دی غم انگیز جمعه ها

از روزهای زوج هر هفته تا سی ام

جنگ تو و جهانی سوم شکست من

فردا که بی/ صدا بدهد عشق مثل بم/ِ ↓

باران تمام می شود و  لای یک پتو...

مرد و زنِ غنی شده ای از اورانیوم...

 پی نوشت :این موضوع هیچ ربطی به بمب اتمی ندارد!!

امروز صبح از شنیدن خبر فوت «ازیتا میزبان » خواهر دوست خوب و شاعرمان خانم « الهام میزبان »  بسیار متاثر شدم .به دکتر مهدی موسویی گفتم چرا طبق قولتان این چهار شنبه تا حالا به روز نشده اید که پاسخ دکتر این بود

 "دارم
  با اشک و خبرهای بد به روز می شوم "

 بیایید

به احترام ان مرحومه بعد از خواندن این پست یک غزل سکوت کنیم

روحش شاد و یادش گرامی باد

امید یعقوبی            30/04/89

حالم بد است ،  وضع دلم روبه راه نیست

مانند روز اولش جلوی دادگاه نیست

روزی که سرپرستی غم را قبول کرد

روزی که مثل عشق کسی بی پناه نیست

توی اتاق همهمه های مشاوره

خوابیده  بخت ما هدفش انتباه نیست

هی خیره می شوم ...  درون خودم  که اشک

تفسیرآنچه  گذشت بر یک نگاه نیست

افعال ماضی  تو و تنهایی بعید

در صیغه های سنتی النکاح نیست

راحت  فریب می خورد ا ز رنگ چشمهات

هراحمقی  که مثل  من  آب زیرکاه نیست

هی این درآن درم زده ای  تا وکیلهات

ثابت کنند گردن تمکین گناه نیست

ذهن تو پرید است ...  و حکم طلاق را

مثل یقین که در رحم  اشتباه  نیست ↓

 از من گرفته ای وشعله زرد اجاق را . . .

قاضی مگر که عده زنها سه ماه نیست؟

دارم به مهر یه ات فکر می کنم ، که حرف

از دادن و گرفتن آن  هیچگاه نیست!

 اصلا چه  بخششی و چه  کشکی کدام مهر

دیگر بس است زندگی ام شد تباه   . . .

 نیست؟

یک شیشه الکل نود وچند در صدی

تلقین کند همیشه ی دنیا  سیاه نیست

حال  تمام رابطه ها می خورد به هم

هر جا به جز خودت به خودت تکیه گاه نیست

تن می دهیم ما به جدایی ،  توافقی !     

این مثل روز اولمان ،   دل بخواه نیست